Op 8 juli verzorgde ik samen met Joanna driemaal een meditatie als onderdeel van een event in de Gevangenpoort. Exact 433 jaar hiervoor werden in De Gevangenpoort twee vrouwen vrijgesproken van hekserij door de Hoge Raad. Neeltje en Marytje waren de vrouwen die zich uiteindelijk wisten te bevrijden. Zij hebben onderlinge solidariteit laten zien, gevraagd om redelijkheid en ze wisten uiteindelijk ook een stukje van het systeem te veranderen.Voortaan moest er daadwerkelijk bewijs zijn voor toverij, niet alleen maar verdachtmakingen. En, heel belangrijk, een bekentenis telde niet als de verdachte was gemarteld. Effectief kwam hiermee een einde aan de heksenvervolging in het gewest Holland.
Voorafgaand aan de meditatie hebben we de energie van de vrouwenkamer verkend. Ik was behoorlijk verrast: De zwaarte en pijn die ik verwachtte was er, maar er was ook lichtheid en verbinding met de stad. In de meditatieve sessie reisden we naar de bodem van Den Haag, waar onze Noordzeegodin Nehalennia ons in haar armen nam. We keken naar de reis die onze eigen ziel door te tijd heeft gemaakt en waar we ons opgesloten hebben gevoeld of ons nog steeds onderdrukt voelen.
De pijn hiervan namen we in onze armen en wiegden we in de golven van de tijd. We lieten onszelf op onze beurt wiegen in Haar armen. Dit maakte een stroom los, een vrijmakende levenskracht, die we door ons lichaam lieten gaan. Water – het element van de vrouwen – liet ons voelen hoe alles altijd stroomt. De basis om samen door de onderdrukking heen te groeien. We sloten af met een zegening met Haags water en een schelpje als aandenken.
